Geschiedenis van de Peruviaanse Maca

Maca wordt al 5000 jaar gebruikt door de plaatselijke bevolking van de Peruviaanse hoogplateaus als hoogwaardige voedingsbron. Ook bij de Inca's, een zeer goed georganiseerde en ontwikkelde Peruviaanse beschaving, stond Maca bekend om zijn medicinale krachten. Vóór de strijd zouden de Incakrijgers Maca gegeten hebben als extra krachtbron. Ook de boodschappers en de koeriers, die enorme afstanden moesten afleggen doorheen het Incarijk, kregen Maca van de Incakoning. Door hun veroveringsdrang op het Zuid-Amerikaanse continent, kwamen ook de Spanjaarden met Maca in aanraking. Hun paarden waren verzwakt en onvruchtbaar geworden door de grote hoogtes die ze moesten trotseren.

Daarom kregen ze van de lokale bevolking de raad om hun paarden Maca te geven. De resultaten maakten zo'n indruk op de conquistadores dat ze er melding maakten in hun geschriften. Daarna inden de Spanjaarden zelfs hun belastingen in kilo's Maca, die naar het thuisland geëxporteerd werden. Want ook in Spanje werd de plant gewaardeerd voor zijn kwaliteiten: verbetering van geheugen, uithoudingsvermogen en seksuele activiteit en bestrijding van bloedarmoede en depressie. Uiteindelijk geraakte Maca in Europa in de vergetelheid. Alleen in de Peruviaanse Andes bleef men Maca gebruiken.

De potentieverhogende wortel was tot een paar jaar geleden enkel nog te koop op de lokale markten van de Andes. In de zestiger en tachtiger jaren deden wetenschappers plantkundig onderzoek in Peru. Ze bestudeerden er wat genoemd werd 'de verloren gewassen van de Andes'. Eén van deze verloren gewassen was Maca. In het kader van dit onderzoek verscheen ook een boek en dit hielp om Maca uit de vergeetput te halen. Vandaag is de populariteit van Maca groeiende omdat mensen ontdekken dat de plant echt een positieve invloed heeft op energie, libido en seksuele prestaties.